درباره ما ,

درباره ما
سلام , بنده محسن احترامی هستم. مدیر و موسس مرکز روبوپیک.
استاد نودهی کلاس ریاضی فیزیک رباتیک آنلاین شبکه روبو پیک
داستان یک آرزو

همیشه آرزو داشتم یک منبع آموزشی فارسی پیدا کنم تا رباتیک  رو بدون دردسر و به آسونی یاد بگیرم.

خیلی دوست داشتم یکی باشه که اطلاعات و تجربه خودشو به من منتقل کنه!


تا بتونم ربات دلخواه خودمو سریع تر بسازمش

و البته رباتمو خودم طراحی کنم نه اینکه یک سری چیزهای آماده رو به هم وصل کنم!


به کسی نیاز داشتم که بتونم سوالاتمو ازش بپرسم و مشورت بگیرم.

حتی روزهای تعطیل توی عید, تابستون و زمستون بتونم  رباتیکرو یاد بگیرم و تا درجات بالای ربات سازی پیش برم.

 
اون آرزو اکنون" روبو پیک "  نام دارد.

 
Robo Pic
 
امروزه صنایع رباتیک و هوش مصنوعی  روبو پیک، میزبان مربیان رباتیک و نمایندگان شرکت های آموزش رباتیک می باشد.

1. داستان تلاش من

از سال 82 که با الکترونیک آشنا شدم،

تمام پول های خودمو  صرف خرید کیت های آموزشی، کتاب، سی دی، Dvd های آموزشی می کردم.

لوازم آموزشی و تجهیزات ساخت و ساز وسایل الکترونیکی و
رباتیک میخریدم!

اولین خرید اینترنتی خودمو در سال 1385 انجام دادم

و الان که به گذشته نگاه میکنم به خودم میگم اون زمان عجب اُعجوبه ای بودم!!
 
به رفیق های خودم ریاضی درس میدادم فیزیک،
الکترونیک و رباتیک هم یاد میدادم!

و از اینکه چیزی بلد بودم و به اطرافیان آموزش میدادم خیلی خوشحال بودم.

اولین محصول ( دستگاه الکترونیکی ) خودمو در سال 83 تولید کردم
و کتابی نوشتم که هیچ وقت چاپ نشد اما برای خودم خیلی مهم بود که این همه مهارت دارم

مخصوصا وقتی که در سال 85 میخواستم شرکت تولیدی بزنم و
کارخانه ربات سازی خودمو راه اندازی کنم!

البته دبیر کامپیوتر ما مسئول پژوهش سرای شهر ما بود
و از ده ها
طرح رباتیک که برای شرکت در جشنواره خوارزمی ارائه نموده بودم با خبر بود!

سیم کشی طبقه دوم خونه والدین خودم رو در تابستان 85 خودم انجام دادم! 

وقتی به اون روزها فکر میکنم می بینم که برای یک دانش آموز زیر 16 سال، که در شهر خودش امکانات محدودی وجود داشت

و کسی نبود این چیز ها رو با قیمت پایین در حد پول توی جیب دانش آموز، آموزش بده! واقعا خارق العاده است.

بهترین روزهای زندیگیش رو صرف علم آموزی میکنه!

چقدر حال میداد یک کارگاه ساخت و ساز واسه خودم توی اتاق، بعد توی حیات، بعد زیر زمین رو تصرف کردم!!!

سرمای محیط رو با عشق به
الکترونیک و رباتیک گرم میکردم!

( یادم میاد چقدر خوش تیپ دور میکردم اون موقع و عجب اعتماد به نفسی داشتم!! انگار ادیسون بودم. )

در سال 87 اولین اختراع خودمو با رفیق مهربونم آقا صادق رفتیم تهران ثبت کردیم.

بعدش رفتم دانشگاه دولتی علم و صنعت ایران در مقطع کارشناسی دوره روزانه رشته ریاضی کاربردی و فرصت های قشنگی که ازشون استفاده کردم.

و الان ...
 دانش آموزان و دانشجویان زیادی در ایران وجود دارند که دوس دارند از دانش و تجربیات من استفاده کنند،

چون ایشان نمیدانند از بین این همه کتاب و لوازم آموزشی موجود در بازار کدام را تهیه کنند؟
که قدم به قدم و هدفمند آموزش ببینند. و آینده شغلی خوشون رو
رباتیک قرار بدهند.

ایشان دوس دارند چیزهای مفید از هر کتاب، مقاله، سایت و ... رو در کمترین زمان به ایشان منتقل کنم.

حتی چند تا از اساتید دانشگاه هم از بنده خواستند سرنخ
رباتیک رو به ایشان آموزش بدهم.

البته قبل از اینکه در مقطع کارشناسی ارشد قبول شوم،
فروشگاه رباتیک در شهر خودم داشتم که چندین کار توی اون انجام میدادم! جالبه وقتی

دانش آموزانی که مدرسه شان در شهر و نزدیک فروشگاهم بود اما منزل شان در روستا بود، والدین خود را برای خرید تجهیزات

به فروشگاهم می فرستادند و میگفتند آیا در روستای ما هم
کلاس رباتیک و ریاضی میگذارید؟ که متاسفانه برای بنده رفت و آمد به روستایشان مقدور نبود.


2. راه حلی که یافتم
نظرات کاربران
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

بستن
*نام و نام خانوادگی
* پست الکترونیک
* متن پیام

1 نظر